Σήμερα οι τοπικές τουριστικές επιχειρήσεις οφείλουν να αναβαθμίζουν ποιοτικά τις υπηρεσίες τους. Πρέπει να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα, πράγμα που προϋποθέτει ποιότητα, υποδομές και ζεστή φιλοξενία. Όλοι μαζί συλλογικά σαν χώρα οφείλουμε να προωθήσουμε όχι απλά διακοπές αλλά μοναδικές εμπειρίες μέσα από εναλλακτικές μορφές τουρισμού που θα μετατρέψουν ένα απλό επισκέπτη σε θαυμαστή της χώρας μας.
Για την αντιμετώπιση των μακροπρόθεσμων προβλημάτων προτείνεται η ενίσχυση του μάρκετινγκ και η συστηματική προβολή του τουριστικού προϊόντος, η δημιουργία υποδομών, ο σχεδιασμός ενός χωροταξικού πλαισίου, η συνεχής εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού, η υιοθέτηση προτύπων ποιότητας, κ.ά.
Η διεθνής οικονομική κρίση βρήκε την ελληνική οικονομία σε δεινή κατάσταση και έφερε στην επιφάνεια όλες τις διαχρονικές της αδυναμίες, οι οποίες δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν τα νέα προβλήματα που προέκυψαν από αυτήν. Ανάμεσα στα διαχρονικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία συμπεριλαμβάνονται οι παθογένειες της ελληνικής δημόσιας διοίκησης (γραφειοκρατία, διαφθορά, αδιαφάνεια) και η ασυνέπεια και ασυνέχεια που χαρακτηρίζει το κράτος, καθώς και η έλλειψη συναίνεσης και συνεργασίας μεταξύ πολιτικών δυνάμεων και παραγωγικών φορέων, η επιρροή του πολιτικού κόστους στην λήψη των αποφάσεων και η παρουσία του πολιτικού κύκλου. Ο ελληνικός τουρισμός, αντιμετωπίζει πρόσθετα προβλήματα, τα οποία διακρίνονται σε γενικά και διαρθρωτικά. Στα γενικά προβλήματα συμπεριλαμβάνονται η έλλειψη οράματος και μακροχρόνιων στόχων, οι συναρμοδιότητες των διάφορων υπουργείων, η ενίσχυση μέσω των επενδυτικών κινήτρων περιοχών που είναι ήδη ανεπτυγμένες τουριστικά, το μεγάλο κόστος των μεταφορών, η μειωμένη προσπελασιμότητα, η απόσταση της χώρας από τις πηγές προέλευσης τουριστών, η έλλειψη ικανού αριθμού γενικών και ειδικών ποιοτικών υποδομών, η μη επαρκής χρήση των νέων τεχνολογιών και το γεγονός της μη αξιοποίησης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Στα διαρθρωτικά προβλήματα συμπεριλαμβάνονται το υψηλό κόστος των τουριστικών υπηρεσιών, η μη επίλυση του χωροταξικού σχεδιασμού στη χώρα, η ανυπαρξία σχεδίου διαχείρισης κρίσεων στον κλάδο, η εμμονή στις ίδιες αγορές, το χωρίς προγραμματισμό διεθνές μάρκετινγκ και η αύξηση του ανταγωνισμού με τη δυναμική εμφάνιση νέων ανταγωνιστών. Για την επίλυση των παραπάνω προβλημάτων χρειάζονται γενναίες αποφάσεις για την αλλαγή του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού σκηνικού στη χώρα μας. Το Ι.Τ.Ε.Π. προβαίνει σε πρόταση μέτρων πολιτικής για την αντιμετώπιση των σοβαρών ζητημάτων που μαστίζουν την ελληνική οικονομία και συγκεκριμένα τον ελληνικό τουρισμό. Οι προτάσεις πολιτικής του Ι.Τ.Ε.Π. αφορούν αρχικά στην αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων και τη δημιουργία ενός κράτους κοινωνικά δίκαιου, με ισοτιμία, κοινωνική συνοχή και ευημερία, που θα καταφέρει να είναι αποτελεσματικό χωρίς γραφειοκρατία, αδιαφάνεια και διαφθορά. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει τη χρηματοδότηση του κράτους από το εθνικό παραγωγικό πλεόνασμα και όχι από δανεικά, τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας, τη μέτρηση της αποτελεσματικότητας των φορέων που προσφέρουν δημόσιες υπηρεσίες και τη σύνδεση του προσφερόμενου έργου με τις δαπάνες που αυτό συνεπάγεται, τη σύσταση Επιτροπής με αντικείμενο την εκτίμηση των οικονομικών επιπτώσεων κάθε νομοθετικού μέτρου, κ.ά. Οι ρόλοι των διάφορων φορέων θα πρέπει να είναι σαφώς ορισμένοι, με την πολιτική ηγεσία να είναι σε θέση να υιοθετήσει ένα θεσμικό πλαίσιο αυστηρό και ξεκάθαρο και να αποκαλύπτει στους πολίτες την πραγματική κατάσταση της οικονομίας, χωρίς να φοβάται το πολιτικό κόστος. Το όραμα που πρέπει να έχουν όλοι οι αρμόδιοι φορείς για τον ελληνικό τουρισμό είναι να συνεχίσει αυτός να είναι ένας από τους πλέον σημαντικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας, να έχει δυναμισμό, να προσφέρει ποιοτικά και ποικίλα καινοτομικά προϊόντα, να σέβεται το περιβάλλον και να καταφέρνει να εκτιμάται ο ελλαδικός χώρος ως τόπος προορισμού, προσφέροντας στους ξένους και ντόπιους επισκέπτες μία θετική και αλησμόνητη εμπειρία, η οποία υπερβαίνει τις προσδοκίες τους. Υπό το πρίσμα αυτό, είναι αναγκαίο να τεθούν και ορισμένοι στόχοι για την ανάπτυξή του: θεωρείται εφικτός ο στόχος οι τουρίστες που θα επισκεφθούν τη χώρα μας το 2020 να ανέλθουν σε 30 εκατομμύρια, οι δε συναλλαγματικές εισπράξεις να ανέλθουν στα 28 δισ. ευρώ. Προκειμένου το όραμα και οι στόχοι να γίνουν πραγματικότητα, είναι απαραίτητη η δραστηριοποίηση του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Πιο συγκεκριμένα, ο δημόσιος τομέας θα πρέπει να σχεδιάσει και υλοποιήσει μία ολοκληρωμένη αναπτυξιακή τουριστική πολική, η οποία θα έχει ως κατεύθυνση την βελτίωση της ολικής ποιότητας και ποικιλίας του τουριστικού προϊόντος, την προώθηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και τη μείωση της εποχικότητας, να ασκεί με συνέχεια και συνέπεια την τουριστική πολιτική, να απλοποιήσει και να επιβάλλει κανονιστικό πλαίσιο, να δώσει επενδυτικά κίνητρα σε περιοχές που υστερούν τουριστικά, να διαμορφώσει σχέδιο Διαχείρισης Κρίσεων, να αναδιοργανώσει τον ΕΟΤ, να προχωρήσει σε ΣΔΙΤ για τη δημιουργία κατάλληλων υποδομών, να δημιουργήσει επώνυμα προϊόντα και να προχωρήσει σε συνεργασία με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς του ιδιωτικού τομέα σε θέματα τουριστικής πολιτικής μέσω θεσμοθετημένης διαβούλευσης. Ο ιδιωτικός τομέας θα πρέπει να προβεί στη δημιουργία μονάδων κατάλληλου μεγέθους και κατηγορίας, ανάλογα με το μέγεθος και το πρότυπο ζήτησης κάθε γεωγραφικής περιοχής, στη βελτίωση του μάνατζμεντ για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των αλλαγών που σημειώνονται, στην ανάπτυξη καινοτομικών προϊόντων, στην προσφορά προϊόντων των οποίων η τιμή συνάδει με την ποιότητα, στην επανεξέταση των οργανωτικών δομών και της λειτουργίας των ξενοδοχειακών μονάδων, ώστε να μειωθεί το κόστος λειτουργίας τους και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητά τους, στη χάραξη πολιτικής μάρκετινγκ (μείγμα τιμών – ποιότητας) που να στηρίζεται σε συνεχή έρευνα των προτύπων και τάσεων της αγοράς και να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις αυτής, στη χρήση νέων τεχνολογιών πληροφορικής, στην ενίσχυση των σχέσεων του μάνατζμεντ και των εργαζόμενων, στην ορθολογική χρηματοδοτική διάρθρωση των τουριστικών μονάδων και στην εκπαίδευση – επιμόρφωση επιχειρηματιών και εργαζόμενων, συμπεριλαμβανομένων και των οικονομικών μεταναστών που απασχολούνται στον κλάδο. Πέραν των μέτρων πολιτικής που αναφέρθηκαν για το σύνολο των επιχειρήσεων της ελληνικής οικονομίας, προστίθενται παρακάτω ορισμένα μέτρα που είναι απαραίτητα για την επίτευξη του οράματος και των στόχων που έχουν τεθεί για τον τουριστικό κλάδο, αλλά και των προβλημάτων που έχουν προκύψει εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Άμεσα θα πρέπει να προστατευθεί η απασχόληση, μέσω της ανάληψης σχετικών πρωτοβουλιών και της αύξησης του επιδόματος ανεργίας στο 70%, αλλά και να ενισχυθεί η ρευστότητα των τουριστικών επιχειρήσεων, μέσω επενδυτικών δανείων και κεφαλαίων κίνησης, με προσιτά επιτόκια και ευέλικτους τρόπους αποπληρωμής (http://traveldailynews.gr/news/article/45801). Η προώθηση μιας σύγχρονης και αποτελεσματικής πολιτικής για τον τουρισμό αποτελεί προτεραιότητα για την αντιμετώπιση των χρόνιων προβλημάτων παθογένειας που αντιμετωπίζουν οι τουριστικές επιχειρήσεις, αναστέλλει την ποιοτική αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος και την ανάδειξη της χώρας μας σε τουριστικό προορισμό πρώτης επιλογής. Με την αναβάθμιση της τουριστικής συμπεριφοράς όλων όσων εμπλέκονται στον τομέα του τουρισμού και της εξάλειψης της νοοτροπίας του πρόσκαιρου κέρδους μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι στην παροχή τουριστικών υπηρεσιών με την προσφορά ενός πραγματικά αναβαθμισμένου τουριστικού προϊόντος
Η διεθνής οικονομική κρίση βρήκε την ελληνική οικονομία σε δεινή κατάσταση και έφερε στην επιφάνεια όλες τις διαχρονικές της αδυναμίες, οι οποίες δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν τα νέα προβλήματα που προέκυψαν από αυτήν. Ανάμεσα στα διαχρονικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία συμπεριλαμβάνονται οι παθογένειες της ελληνικής δημόσιας διοίκησης (γραφειοκρατία, διαφθορά, αδιαφάνεια) και η ασυνέπεια και ασυνέχεια που χαρακτηρίζει το κράτος, καθώς και η έλλειψη συναίνεσης και συνεργασίας μεταξύ πολιτικών δυνάμεων και παραγωγικών φορέων, η επιρροή του πολιτικού κόστους στην λήψη των αποφάσεων και η παρουσία του πολιτικού κύκλου. Ο ελληνικός τουρισμός, αντιμετωπίζει πρόσθετα προβλήματα, τα οποία διακρίνονται σε γενικά και διαρθρωτικά. Στα γενικά προβλήματα συμπεριλαμβάνονται η έλλειψη οράματος και μακροχρόνιων στόχων, οι συναρμοδιότητες των διάφορων υπουργείων, η ενίσχυση μέσω των επενδυτικών κινήτρων περιοχών που είναι ήδη ανεπτυγμένες τουριστικά, το μεγάλο κόστος των μεταφορών, η μειωμένη προσπελασιμότητα, η απόσταση της χώρας από τις πηγές προέλευσης τουριστών, η έλλειψη ικανού αριθμού γενικών και ειδικών ποιοτικών υποδομών, η μη επαρκής χρήση των νέων τεχνολογιών και το γεγονός της μη αξιοποίησης της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Στα διαρθρωτικά προβλήματα συμπεριλαμβάνονται το υψηλό κόστος των τουριστικών υπηρεσιών, η μη επίλυση του χωροταξικού σχεδιασμού στη χώρα, η ανυπαρξία σχεδίου διαχείρισης κρίσεων στον κλάδο, η εμμονή στις ίδιες αγορές, το χωρίς προγραμματισμό διεθνές μάρκετινγκ και η αύξηση του ανταγωνισμού με τη δυναμική εμφάνιση νέων ανταγωνιστών. Για την επίλυση των παραπάνω προβλημάτων χρειάζονται γενναίες αποφάσεις για την αλλαγή του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού σκηνικού στη χώρα μας. Το Ι.Τ.Ε.Π. προβαίνει σε πρόταση μέτρων πολιτικής για την αντιμετώπιση των σοβαρών ζητημάτων που μαστίζουν την ελληνική οικονομία και συγκεκριμένα τον ελληνικό τουρισμό. Οι προτάσεις πολιτικής του Ι.Τ.Ε.Π. αφορούν αρχικά στην αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων και τη δημιουργία ενός κράτους κοινωνικά δίκαιου, με ισοτιμία, κοινωνική συνοχή και ευημερία, που θα καταφέρει να είναι αποτελεσματικό χωρίς γραφειοκρατία, αδιαφάνεια και διαφθορά. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει τη χρηματοδότηση του κράτους από το εθνικό παραγωγικό πλεόνασμα και όχι από δανεικά, τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας, τη μέτρηση της αποτελεσματικότητας των φορέων που προσφέρουν δημόσιες υπηρεσίες και τη σύνδεση του προσφερόμενου έργου με τις δαπάνες που αυτό συνεπάγεται, τη σύσταση Επιτροπής με αντικείμενο την εκτίμηση των οικονομικών επιπτώσεων κάθε νομοθετικού μέτρου, κ.ά. Οι ρόλοι των διάφορων φορέων θα πρέπει να είναι σαφώς ορισμένοι, με την πολιτική ηγεσία να είναι σε θέση να υιοθετήσει ένα θεσμικό πλαίσιο αυστηρό και ξεκάθαρο και να αποκαλύπτει στους πολίτες την πραγματική κατάσταση της οικονομίας, χωρίς να φοβάται το πολιτικό κόστος. Το όραμα που πρέπει να έχουν όλοι οι αρμόδιοι φορείς για τον ελληνικό τουρισμό είναι να συνεχίσει αυτός να είναι ένας από τους πλέον σημαντικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας, να έχει δυναμισμό, να προσφέρει ποιοτικά και ποικίλα καινοτομικά προϊόντα, να σέβεται το περιβάλλον και να καταφέρνει να εκτιμάται ο ελλαδικός χώρος ως τόπος προορισμού, προσφέροντας στους ξένους και ντόπιους επισκέπτες μία θετική και αλησμόνητη εμπειρία, η οποία υπερβαίνει τις προσδοκίες τους. Υπό το πρίσμα αυτό, είναι αναγκαίο να τεθούν και ορισμένοι στόχοι για την ανάπτυξή του: θεωρείται εφικτός ο στόχος οι τουρίστες που θα επισκεφθούν τη χώρα μας το 2020 να ανέλθουν σε 30 εκατομμύρια, οι δε συναλλαγματικές εισπράξεις να ανέλθουν στα 28 δισ. ευρώ. Προκειμένου το όραμα και οι στόχοι να γίνουν πραγματικότητα, είναι απαραίτητη η δραστηριοποίηση του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Πιο συγκεκριμένα, ο δημόσιος τομέας θα πρέπει να σχεδιάσει και υλοποιήσει μία ολοκληρωμένη αναπτυξιακή τουριστική πολική, η οποία θα έχει ως κατεύθυνση την βελτίωση της ολικής ποιότητας και ποικιλίας του τουριστικού προϊόντος, την προώθηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και τη μείωση της εποχικότητας, να ασκεί με συνέχεια και συνέπεια την τουριστική πολιτική, να απλοποιήσει και να επιβάλλει κανονιστικό πλαίσιο, να δώσει επενδυτικά κίνητρα σε περιοχές που υστερούν τουριστικά, να διαμορφώσει σχέδιο Διαχείρισης Κρίσεων, να αναδιοργανώσει τον ΕΟΤ, να προχωρήσει σε ΣΔΙΤ για τη δημιουργία κατάλληλων υποδομών, να δημιουργήσει επώνυμα προϊόντα και να προχωρήσει σε συνεργασία με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς του ιδιωτικού τομέα σε θέματα τουριστικής πολιτικής μέσω θεσμοθετημένης διαβούλευσης. Ο ιδιωτικός τομέας θα πρέπει να προβεί στη δημιουργία μονάδων κατάλληλου μεγέθους και κατηγορίας, ανάλογα με το μέγεθος και το πρότυπο ζήτησης κάθε γεωγραφικής περιοχής, στη βελτίωση του μάνατζμεντ για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των αλλαγών που σημειώνονται, στην ανάπτυξη καινοτομικών προϊόντων, στην προσφορά προϊόντων των οποίων η τιμή συνάδει με την ποιότητα, στην επανεξέταση των οργανωτικών δομών και της λειτουργίας των ξενοδοχειακών μονάδων, ώστε να μειωθεί το κόστος λειτουργίας τους και να αυξηθεί η αποτελεσματικότητά τους, στη χάραξη πολιτικής μάρκετινγκ (μείγμα τιμών – ποιότητας) που να στηρίζεται σε συνεχή έρευνα των προτύπων και τάσεων της αγοράς και να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις αυτής, στη χρήση νέων τεχνολογιών πληροφορικής, στην ενίσχυση των σχέσεων του μάνατζμεντ και των εργαζόμενων, στην ορθολογική χρηματοδοτική διάρθρωση των τουριστικών μονάδων και στην εκπαίδευση – επιμόρφωση επιχειρηματιών και εργαζόμενων, συμπεριλαμβανομένων και των οικονομικών μεταναστών που απασχολούνται στον κλάδο. Πέραν των μέτρων πολιτικής που αναφέρθηκαν για το σύνολο των επιχειρήσεων της ελληνικής οικονομίας, προστίθενται παρακάτω ορισμένα μέτρα που είναι απαραίτητα για την επίτευξη του οράματος και των στόχων που έχουν τεθεί για τον τουριστικό κλάδο, αλλά και των προβλημάτων που έχουν προκύψει εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Άμεσα θα πρέπει να προστατευθεί η απασχόληση, μέσω της ανάληψης σχετικών πρωτοβουλιών και της αύξησης του επιδόματος ανεργίας στο 70%, αλλά και να ενισχυθεί η ρευστότητα των τουριστικών επιχειρήσεων, μέσω επενδυτικών δανείων και κεφαλαίων κίνησης, με προσιτά επιτόκια και ευέλικτους τρόπους αποπληρωμής (http://traveldailynews.gr/news/article/45801). Η προώθηση μιας σύγχρονης και αποτελεσματικής πολιτικής για τον τουρισμό αποτελεί προτεραιότητα για την αντιμετώπιση των χρόνιων προβλημάτων παθογένειας που αντιμετωπίζουν οι τουριστικές επιχειρήσεις, αναστέλλει την ποιοτική αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος και την ανάδειξη της χώρας μας σε τουριστικό προορισμό πρώτης επιλογής. Με την αναβάθμιση της τουριστικής συμπεριφοράς όλων όσων εμπλέκονται στον τομέα του τουρισμού και της εξάλειψης της νοοτροπίας του πρόσκαιρου κέρδους μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι στην παροχή τουριστικών υπηρεσιών με την προσφορά ενός πραγματικά αναβαθμισμένου τουριστικού προϊόντος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου